assumptus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of assūmō.
Participle
assūmptus m (feminine assūmpta, neuter assūmptum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | assūmptus | assūmpta | assūmptum | assūmptī | assūmptae | assūmpta | |
| genitive | assūmptī | assūmptae | assūmptī | assūmptōrum | assūmptārum | assūmptōrum | |
| dative | assūmptō | assūmptō | assūmptīs | ||||
| accusative | assūmptum | assūmptam | assūmptum | assūmptōs | assūmptās | assūmpta | |
| ablative | assūmptō | assūmptā | assūmptō | assūmptīs | |||
| vocative | assūmpte | assūmpta | assūmptum | assūmptī | assūmptae | assūmpta | |
Descendants
References
- assumptus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- assumptus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.