assensurus
Latin
Etymology
Future active participle of assentō.
Participle
assēnsūrus m (feminine assēnsūra, neuter assēnsūrum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | assēnsūrus | assēnsūra | assēnsūrum | assēnsūrī | assēnsūrae | assēnsūra | |
| genitive | assēnsūrī | assēnsūrae | assēnsūrī | assēnsūrōrum | assēnsūrārum | assēnsūrōrum | |
| dative | assēnsūrō | assēnsūrō | assēnsūrīs | ||||
| accusative | assēnsūrum | assēnsūram | assēnsūrum | assēnsūrōs | assēnsūrās | assēnsūra | |
| ablative | assēnsūrō | assēnsūrā | assēnsūrō | assēnsūrīs | |||
| vocative | assēnsūre | assēnsūra | assēnsūrum | assēnsūrī | assēnsūrae | assēnsūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.