assecutus
Latin
Etymology
Perfect participle of assequor
Participle
assecūtus m (feminine assecūta, neuter assecūtum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | assecūtus | assecūta | assecūtum | assecūtī | assecūtae | assecūta | |
| genitive | assecūtī | assecūtae | assecūtī | assecūtōrum | assecūtārum | assecūtōrum | |
| dative | assecūtō | assecūtō | assecūtīs | ||||
| accusative | assecūtum | assecūtam | assecūtum | assecūtōs | assecūtās | assecūta | |
| ablative | assecūtō | assecūtā | assecūtō | assecūtīs | |||
| vocative | assecūte | assecūta | assecūtum | assecūtī | assecūtae | assecūta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.