assectatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of assector.
Participle
assectātus m (feminine assectāta, neuter assectātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | assectātus | assectāta | assectātum | assectātī | assectātae | assectāta | |
| genitive | assectātī | assectātae | assectātī | assectātōrum | assectātārum | assectātōrum | |
| dative | assectātō | assectātō | assectātīs | ||||
| accusative | assectātum | assectātam | assectātum | assectātōs | assectātās | assectāta | |
| ablative | assectātō | assectātā | assectātō | assectātīs | |||
| vocative | assectāte | assectāta | assectātum | assectātī | assectātae | assectāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.