arquatus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈar.kʷa.tus/, [ˈar.kʷa.tʊs]
Adjective
arquatus (feminine arquata, neuter arquatum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | arquatus | arquata | arquatum | arquatī | arquatae | arquata | |
| genitive | arquatī | arquatae | arquatī | arquatōrum | arquatārum | arquatōrum | |
| dative | arquatō | arquatō | arquatīs | ||||
| accusative | arquatum | arquatam | arquatum | arquatōs | arquatās | arquata | |
| ablative | arquatō | arquatā | arquatō | arquatīs | |||
| vocative | arquate | arquata | arquatum | arquatī | arquatae | arquata | |
Descendants
- Venetian: arcasa
References
- arquatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- arquatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.