arpitanicus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ar.piˈta.ni.kus/, [ar.pɪˈta.nɪ.kʊs]
Adjective
arpitanicus (feminine arpitanica, neuter arpitanicum); first/second declension
- Franco-Provençal, Arpitan, Romand
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | arpitanicus | arpitanica | arpitanicum | arpitanicī | arpitanicae | arpitanica | |
| genitive | arpitanicī | arpitanicae | arpitanicī | arpitanicōrum | arpitanicārum | arpitanicōrum | |
| dative | arpitanicō | arpitanicō | arpitanicīs | ||||
| accusative | arpitanicum | arpitanicam | arpitanicum | arpitanicōs | arpitanicās | arpitanica | |
| ablative | arpitanicō | arpitanicā | arpitanicō | arpitanicīs | |||
| vocative | arpitanice | arpitanica | arpitanicum | arpitanicī | arpitanicae | arpitanica | |
Synonyms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.