arillator
Latin
Alternative forms
- arilātor
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /a.rilˈlaː.tor/, [a.rɪlˈlaː.tɔr]
Noun
arillātor m (genitive arillātōris); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | arillātor | arillātōrēs |
| genitive | arillātōris | arillātōrum |
| dative | arillātōrī | arillātōribus |
| accusative | arillātōrem | arillātōrēs |
| ablative | arillātōre | arillātōribus |
| vocative | arillātor | arillātōrēs |
Synonyms
References
- arilātor in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- arillator in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.