arietinus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /a.ri.eˈtiː.nus/, [a.ri.ɛˈtiː.nʊs]
Adjective
arietīnus (feminine arietīna, neuter arietīnum); first/second declension
- ram (attributive)
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | arietīnus | arietīna | arietīnum | arietīnī | arietīnae | arietīna | |
| genitive | arietīnī | arietīnae | arietīnī | arietīnōrum | arietīnārum | arietīnōrum | |
| dative | arietīnō | arietīnō | arietīnīs | ||||
| accusative | arietīnum | arietīnam | arietīnum | arietīnōs | arietīnās | arietīna | |
| ablative | arietīnō | arietīnā | arietīnō | arietīnīs | |||
| vocative | arietīne | arietīna | arietīnum | arietīnī | arietīnae | arietīna | |
Related terms
References
- arietinus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- arietinus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.