arantius
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /aˈran.ti.us/, [aˈran.ti.ʊs]
Adjective
arantius (feminine arantia, neuter arantium); first/second declension
- (Late Latin) orange (colour)
- (Late Latin) tawny
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | arantius | arantia | arantium | arantiī | arantiae | arantia | |
| genitive | arantiī | arantiae | arantiī | arantiōrum | arantiārum | arantiōrum | |
| dative | arantiō | arantiō | arantiīs | ||||
| accusative | arantium | arantiam | arantium | arantiōs | arantiās | arantia | |
| ablative | arantiō | arantiā | arantiō | arantiīs | |||
| vocative | arantie | arantia | arantium | arantiī | arantiae | arantia | |
References
- arantius in Ramminger, Johann (accessed 16 July 2016) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.