arandus
Latin
Etymology
Future passive participle of arō.
Participle
arandus m (feminine aranda, neuter arandum); first/second declension
- which is to be ploughed
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | arandus | aranda | arandum | arandī | arandae | aranda | |
| genitive | arandī | arandae | arandī | arandōrum | arandārum | arandōrum | |
| dative | arandō | arandō | arandīs | ||||
| accusative | arandum | arandam | arandum | arandōs | arandās | aranda | |
| ablative | arandō | arandā | arandō | arandīs | |||
| vocative | arande | aranda | arandum | arandī | arandae | aranda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.