approximatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of approximō.
Participle
approximātus m (feminine approximāta, neuter approximātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | approximātus | approximāta | approximātum | approximātī | approximātae | approximāta | |
| genitive | approximātī | approximātae | approximātī | approximātōrum | approximātārum | approximātōrum | |
| dative | approximātō | approximātō | approximātīs | ||||
| accusative | approximātum | approximātam | approximātum | approximātōs | approximātās | approximāta | |
| ablative | approximātō | approximātā | approximātō | approximātīs | |||
| vocative | approximāte | approximāta | approximātum | approximātī | approximātae | approximāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.