appositurus

Latin

Etymology

Future active participle of appōnō

Participle

appositūrus m (feminine appositūra, neuter appositūrum); first/second declension

  1. about to appoint

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative appositūrus appositūra appositūrum appositūrī appositūrae appositūra
genitive appositūrī appositūrae appositūrī appositūrōrum appositūrārum appositūrōrum
dative appositūrō appositūrō appositūrīs
accusative appositūrum appositūram appositūrum appositūrōs appositūrās appositūra
ablative appositūrō appositūrā appositūrō appositūrīs
vocative appositūre appositūra appositūrum appositūrī appositūrae appositūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.