apportatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of apportō
Participle
apportātus m (feminine apportāta, neuter apportātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | apportātus | apportāta | apportātum | apportātī | apportātae | apportāta | |
| genitive | apportātī | apportātae | apportātī | apportātōrum | apportātārum | apportātōrum | |
| dative | apportātō | apportātō | apportātīs | ||||
| accusative | apportātum | apportātam | apportātum | apportātōs | apportātās | apportāta | |
| ablative | apportātō | apportātā | apportātō | apportātīs | |||
| vocative | apportāte | apportāta | apportātum | apportātī | apportātae | apportāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.