anticipatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of anticipō.
Participle
anticipātus m (feminine anticipāta, neuter anticipātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | anticipātus | anticipāta | anticipātum | anticipātī | anticipātae | anticipāta | |
| genitive | anticipātī | anticipātae | anticipātī | anticipātōrum | anticipātārum | anticipātōrum | |
| dative | anticipātō | anticipātō | anticipātīs | ||||
| accusative | anticipātum | anticipātam | anticipātum | anticipātōs | anticipātās | anticipāta | |
| ablative | anticipātō | anticipātā | anticipātō | anticipātīs | |||
| vocative | anticipāte | anticipāta | anticipātum | anticipātī | anticipātae | anticipāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.