anomalus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /aˈnoː.ma.lus/, [aˈnoː.ma.ɫʊs]
Adjective
anōmalus (feminine anōmala, neuter anōmalum); first/second declension
- Alternative form of anōmalos
Declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | anōmalus | anōmala | anōmalum | anōmalī | anōmalae | anōmala | |
| genitive | anōmalī | anōmalae | anōmalī | anōmalōrum | anōmalārum | anōmalōrum | |
| dative | anōmalō | anōmalō | anōmalīs | ||||
| accusative | anōmalum | anōmalam | anōmalum | anōmalōs | anōmalās | anōmala | |
| ablative | anōmalō | anōmalā | anōmalō | anōmalīs | |||
| vocative | anōmale | anōmala | anōmalum | anōmalī | anōmalae | anōmala | |
References
- anomalus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.