anodynus
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /aˈnoː.dy.nus/, [aˈnoː.dʏ.nʊs]
Adjective
anōdynus (feminine anōdyna, neuter anōdynum); first/second declension
- Alternative form of anōdynos
Declension
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | anōdynus | anōdyna | anōdynum | anōdynī | anōdynae | anōdyna | |
| genitive | anōdynī | anōdynae | anōdynī | anōdynōrum | anōdynārum | anōdynōrum | |
| dative | anōdynō | anōdynō | anōdynīs | ||||
| accusative | anōdynum | anōdynam | anōdynum | anōdynōs | anōdynās | anōdyna | |
| ablative | anōdynō | anōdynā | anōdynō | anōdynīs | |||
| vocative | anōdyne | anōdyna | anōdynum | anōdynī | anōdynae | anōdyna | |
References
- anodynus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.