annulatus

Latin

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /an.nuˈlaː.tus/, [an.nʊˈɫaː.tʊs]

Adjective

annulātus (feminine annulāta, neuter annulātum); first/second declension

  1. one-year-old
  2. Alternative form of anulātus

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative ānnulātus ānnulāta ānnulātum ānnulātī ānnulātae ānnulāta
genitive ānnulātī ānnulātae ānnulātī ānnulātōrum ānnulātārum ānnulātōrum
dative ānnulātō ānnulātō ānnulātīs
accusative ānnulātum ānnulātam ānnulātum ānnulātōs ānnulātās ānnulāta
ablative ānnulātō ānnulātā ānnulātō ānnulātīs
vocative ānnulāte ānnulāta ānnulātum ānnulātī ānnulātae ānnulāta
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.