annixus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of annītor.
Participle
annixus m (feminine annixa, neuter annixum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | annixus | annixa | annixum | annixī | annixae | annixa | |
| genitive | annixī | annixae | annixī | annixōrum | annixārum | annixōrum | |
| dative | annixō | annixō | annixīs | ||||
| accusative | annixum | annixam | annixum | annixōs | annixās | annixa | |
| ablative | annixō | annixā | annixō | annixīs | |||
| vocative | annixe | annixa | annixum | annixī | annixae | annixa | |
References
- annixus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- annixus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.