annihilatio
Latin
Noun
annihilātiō f (genitive annihilātiōnis); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | annihilātiō | annihilātiōnēs |
| genitive | annihilātiōnis | annihilātiōnum |
| dative | annihilātiōnī | annihilātiōnibus |
| accusative | annihilātiōnem | annihilātiōnēs |
| ablative | annihilātiōne | annihilātiōnibus |
| vocative | annihilātiō | annihilātiōnēs |
Related terms
Descendants
- English: annihilation
- French: annihilation
- Italian: annichilazione
- Portuguese: aniquilação
- Russian: аннигиля́ция f (annigiljácija)
- Spanish: aniquilación
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.