andinus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈan.di.nus/, [ˈan.dɪ.nʊs]
Adjective
andīnus (feminine andīna, neuter andīnum); first/second declension
Usage notes
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | andīnus | andīna | andīnum | andīnī | andīnae | andīna | |
| genitive | andīnī | andīnae | andīnī | andīnōrum | andīnārum | andīnōrum | |
| dative | andīnō | andīnō | andīnīs | ||||
| accusative | andīnum | andīnam | andīnum | andīnōs | andīnās | andīna | |
| ablative | andīnō | andīnā | andīnō | andīnīs | |||
| vocative | andīne | andīna | andīnum | andīnī | andīnae | andīna | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.