anasızlık

Turkish

Etymology

From anasız (“motherless, without a mother”) +‎ -lık.

Noun

anasızlık (definite accusative anasızlığı, plural anasızlıklar)

  1. motherlessness (the state of not having a mother)

Declension

Inflection
Nominative anasızlık
Definite accusative anasızlığı
Singular Plural
Nominative anasızlık anasızlıklar
Definite accusative anasızlığı anasızlıkları
Dative anasızlığa anasızlıklara
Locative anasızlıkta anasızlıklarda
Ablative anasızlıktan anasızlıklardan
Genitive anasızlığın anasızlıkların
Possessive forms
Singular Plural
1st singular anasızlığım anasızlıklarım
2nd singular anasızlığın anasızlıkların
3rd singular anasızlığı anasızlıkları
1st plural anasızlığımız anasızlıklarımız
2nd plural anasızlığınız anasızlıklarınız
3rd plural anasızlıkları anasızlıkları
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.