ampliaturus
Latin
Etymology
Future active participle of ampliō.
Participle
ampliatūrus m (feminine ampliatūra, neuter ampliatūrum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ampliatūrus | ampliatūra | ampliatūrum | ampliatūrī | ampliatūrae | ampliatūra | |
| genitive | ampliatūrī | ampliatūrae | ampliatūrī | ampliatūrōrum | ampliatūrārum | ampliatūrōrum | |
| dative | ampliatūrō | ampliatūrō | ampliatūrīs | ||||
| accusative | ampliatūrum | ampliatūram | ampliatūrum | ampliatūrōs | ampliatūrās | ampliatūra | |
| ablative | ampliatūrō | ampliatūrā | ampliatūrō | ampliatūrīs | |||
| vocative | ampliatūre | ampliatūra | ampliatūrum | ampliatūrī | ampliatūrae | ampliatūra | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.