amotus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of āmoveō.
Participle
āmōtus m (feminine āmōta, neuter āmōtum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | āmōtus | āmōta | āmōtum | āmōtī | āmōtae | āmōta | |
| genitive | āmōtī | āmōtae | āmōtī | āmōtōrum | āmōtārum | āmōtōrum | |
| dative | āmōtō | āmōtō | āmōtīs | ||||
| accusative | āmōtum | āmōtam | āmōtum | āmōtōs | āmōtās | āmōta | |
| ablative | āmōtō | āmōtā | āmōtō | āmōtīs | |||
| vocative | āmōte | āmōta | āmōtum | āmōtī | āmōtae | āmōta | |
References
- amotus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- amotus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.