amolitus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of āmōlior
Participle
āmōlītus m (feminine āmōlīta, neuter āmōlītum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | āmōlītus | āmōlīta | āmōlītum | āmōlītī | āmōlītae | āmōlīta | |
| genitive | āmōlītī | āmōlītae | āmōlītī | āmōlītōrum | āmōlītārum | āmōlītōrum | |
| dative | āmōlītō | āmōlītō | āmōlītīs | ||||
| accusative | āmōlītum | āmōlītam | āmōlītum | āmōlītōs | āmōlītās | āmōlīta | |
| ablative | āmōlītō | āmōlītā | āmōlītō | āmōlītīs | |||
| vocative | āmōlīte | āmōlīta | āmōlītum | āmōlītī | āmōlītae | āmōlīta | |
References
- amolitus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.