ambulatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of ambulō (“walk; travel”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /am.buˈlaː.tus/, [am.bʊˈɫaː.tʊs]
Participle
ambulātus m (feminine ambulāta, neuter ambulātum); first/second declension
- navigated, passed over, travelled, traversed, having been navigated
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | ambulātus | ambulāta | ambulātum | ambulātī | ambulātae | ambulāta | |
| genitive | ambulātī | ambulātae | ambulātī | ambulātōrum | ambulātārum | ambulātōrum | |
| dative | ambulātō | ambulātō | ambulātīs | ||||
| accusative | ambulātum | ambulātam | ambulātum | ambulātōs | ambulātās | ambulāta | |
| ablative | ambulātō | ambulātā | ambulātō | ambulātīs | |||
| vocative | ambulāte | ambulāta | ambulātum | ambulātī | ambulātae | ambulāta | |
Noun
ambulātus m (genitive ambulātūs); fourth declension
Inflection
Fourth declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | ambulātus | ambulātūs |
| genitive | ambulātūs | ambulātuum |
| dative | ambulātuī | ambulātibus |
| accusative | ambulātum | ambulātūs |
| ablative | ambulātū | ambulātibus |
| vocative | ambulātus | ambulātūs |
Related terms
References
- ambulatus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- ambulatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- ambulatus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.