amboinensis
Latin
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /am.bo.iˈnen.sis/, [am.bɔ.ɪˈnẽː.sɪs]
Adjective
amboinēnsis (neuter amboinēnse); third declension
- Ambon (attributive) (sometimes called Amboyna or Amboina)
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | amboinēnsis | amboinēnse | amboinēnsēs | amboinēnsia | |
| genitive | amboinēnsis | amboinēnsium | |||
| dative | amboinēnsī | amboinēnsibus | |||
| accusative | amboinēnsem | amboinēnse | amboinēnsēs | amboinēnsia | |
| ablative | amboinēnsī | amboinēnsibus | |||
| vocative | amboinēnsis | amboinēnse | amboinēnsēs | amboinēnsia | |
Derived terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.