alloquendus
Latin
Etymology
Participle
alloquendus m (feminine alloquenda, neuter alloquendum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | alloquendus | alloquenda | alloquendum | alloquendī | alloquendae | alloquenda | |
| genitive | alloquendī | alloquendae | alloquendī | alloquendōrum | alloquendārum | alloquendōrum | |
| dative | alloquendō | alloquendō | alloquendīs | ||||
| accusative | alloquendum | alloquendam | alloquendum | alloquendōs | alloquendās | alloquenda | |
| ablative | alloquendō | alloquendā | alloquendō | alloquendīs | |||
| vocative | alloquende | alloquenda | alloquendum | alloquendī | alloquendae | alloquenda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.