aivoi
Bourguignon
Etymology
From Old French avoir, from Vulgar Latin *avere, from Latin habere, present active infinitive of habeo.
Verb
aivoi
- to have
- J’aiveins eine maizon ài lai campaigne !
- We had a house in the countryside !
- J’aiveins eine maizon ài lai campaigne !
Conjugation
| infinitive | aivoi | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gerund | aïant | ||||||
| auxiliary | aivoi | ||||||
| past participle | masculine | feminine | |||||
| singular | u (or aivu) | ue (or aivue) | |||||
| plural | us (or aivus) | ues (or aivues) | |||||
| singular | plural | ||||||
| 1st person | 2nd person | 3rd person | 1st person | 2nd person | 3rd person | ||
| indicative | i | tu (t') | ai (el), ale | i | vos | ai (el), ales | |
| present | ais | ais | ait | aivons ons |
aivez ez |
aivant ont | |
| imperfect | aivoos | aivoos | aivoot | aiveins | aiveins | aiveint | |
| preterite (-i) | us | us | ut | urens aivirens |
urens aivirens |
urent aivirent | |
| future | airé | airés | airé | airons | airez | airont | |
| conditional | airoos | airoos | airoot | aireins | aireins | aireint | |
| subjunctive | qu'i | que tu (t') | qu'ai (el), qu'ale | qu'i | que vos | qu'ai (el), qu'ales | |
| present | oos | oos | oot | ains | ains | aint | |
| imperfect | eusse | eusses | eusse | usseins | usseins | usseint | |
| imperative | — | tu | — | i | vos | — | |
| present | ôs | ains | ains | ||||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.