aggravatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of aggravō.
Participle
aggravātus m (feminine aggravāta, neuter aggravātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | aggravātus | aggravāta | aggravātum | aggravātī | aggravātae | aggravāta | |
| genitive | aggravātī | aggravātae | aggravātī | aggravātōrum | aggravātārum | aggravātōrum | |
| dative | aggravātō | aggravātō | aggravātīs | ||||
| accusative | aggravātum | aggravātam | aggravātum | aggravātōs | aggravātās | aggravāta | |
| ablative | aggravātō | aggravātā | aggravātō | aggravātīs | |||
| vocative | aggravāte | aggravāta | aggravātum | aggravātī | aggravātae | aggravāta | |
References
- aggravatus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.