aestuatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of aestuō.
Participle
aestuātus m (feminine aestuāta, neuter aestuātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | aestuātus | aestuāta | aestuātum | aestuātī | aestuātae | aestuāta | |
| genitive | aestuātī | aestuātae | aestuātī | aestuātōrum | aestuātārum | aestuātōrum | |
| dative | aestuātō | aestuātō | aestuātīs | ||||
| accusative | aestuātum | aestuātam | aestuātum | aestuātōs | aestuātās | aestuāta | |
| ablative | aestuātō | aestuātā | aestuātō | aestuātīs | |||
| vocative | aestuāte | aestuāta | aestuātum | aestuātī | aestuātae | aestuāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.