aequiparans

Latin

Etymology

Present participle of aequiparō.

Participle

aequiparāns m, f, n (genitive aequiparantis); third declension

  1. Alternative form of aequiperans

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative aequiparāns aequiparantēs aequiparantia
genitive aequiparantis aequiparantium
dative aequiparantī aequiparantibus
accusative aequiparantem aequiparāns aequiparantēs, aequiparantīs aequiparantia
ablative aequiparante, aequiparantī1 aequiparantibus
vocative aequiparāns aequiparantēs aequiparantia

1When used purely as an adjective.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.