aequiformis
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ae̯.kʷiˈfoːr.mis/, [ae̯.kᶣɪˈfoːr.mɪs]
Adjective
aequifōrmis (neuter aequifōrme); third declension
- uniform; having successive words connected
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | aequifōrmis | aequifōrme | aequifōrmēs | aequifōrmia | |
| genitive | aequifōrmis | aequifōrmium | |||
| dative | aequifōrmī | aequifōrmibus | |||
| accusative | aequifōrmem | aequifōrme | aequifōrmēs | aequifōrmia | |
| ablative | aequifōrmī | aequifōrmibus | |||
| vocative | aequifōrmis | aequifōrme | aequifōrmēs | aequifōrmia | |
References
- aequiformis in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- aequiformis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.