aequidistans
Latin
Etymology
Present participle of aequidistō
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ae̯.kʷiˈdis.tans/, [ae̯.kᶣɪˈdɪs.tãːs]
Adjective
aequidistans (genitive aequidistantis); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | aequidistāns | aequidistantēs | aequidistantia | ||
| genitive | aequidistantis | aequidistantium | |||
| dative | aequidistantī | aequidistantibus | |||
| accusative | aequidistantem | aequidistāns | aequidistantēs | aequidistantia | |
| ablative | aequidistantī | aequidistantibus | |||
| vocative | aequidistāns | aequidistantēs | aequidistantia | ||
References
- aequidistans in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- aequidistans in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.