aequanimitas
Latin
Etymology
From aequus (“equal; calm”) + animus (“mind, soul”) + -itās.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ae̯.kʷaˈni.mi.taːs/, [ae̯.kʷaˈnɪ.mɪ.taːs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /ɛ.kwaˈni.mi.tas/, [ɛ.kwaˈniː.mi.tas]
Noun
aequanimitās f (genitive aequanimitātis); third declension
Inflection
Third declension.
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| nominative | aequanimitās | aequanimitātēs |
| genitive | aequanimitātis | aequanimitātum |
| dative | aequanimitātī | aequanimitātibus |
| accusative | aequanimitātem | aequanimitātēs |
| ablative | aequanimitāte | aequanimitātibus |
| vocative | aequanimitās | aequanimitātēs |
Related terms
Descendants
- English: equanimity
- French: équanimité
- Italian: equanimità
- Portuguese: equanimidade
- Spanish: ecuanimidad
References
- aequanimitas in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- aequanimitas in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- aequanimitas in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.