adurendus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of adūrō.
Participle
adūrendus m (feminine adūrenda, neuter adūrendum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | adūrendus | adūrenda | adūrendum | adūrendī | adūrendae | adūrenda | |
| genitive | adūrendī | adūrendae | adūrendī | adūrendōrum | adūrendārum | adūrendōrum | |
| dative | adūrendō | adūrendō | adūrendīs | ||||
| accusative | adūrendum | adūrendam | adūrendum | adūrendōs | adūrendās | adūrenda | |
| ablative | adūrendō | adūrendā | adūrendō | adūrendīs | |||
| vocative | adūrende | adūrenda | adūrendum | adūrendī | adūrendae | adūrenda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.