adortus
Latin
Etymology
From adorior
Participle
adortus m (feminine adorta, neuter adortum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | adortus | adorta | adortum | adortī | adortae | adorta | |
| genitive | adortī | adortae | adortī | adortōrum | adortārum | adortōrum | |
| dative | adortō | adortō | adortīs | ||||
| accusative | adortum | adortam | adortum | adortōs | adortās | adorta | |
| ablative | adortō | adortā | adortō | adortīs | |||
| vocative | adorte | adorta | adortum | adortī | adortae | adorta | |
References
- adortus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- adortus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.