admistus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of admisceō.
Participle
admistus m (feminine admista, neuter admistum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | admistus | admista | admistum | admistī | admistae | admista | |
| genitive | admistī | admistae | admistī | admistōrum | admistārum | admistōrum | |
| dative | admistō | admistō | admistīs | ||||
| accusative | admistum | admistam | admistum | admistōs | admistās | admista | |
| ablative | admistō | admistā | admistō | admistīs | |||
| vocative | admiste | admista | admistum | admistī | admistae | admista | |
References
- admistus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- admistus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.