admiratus
Latin
Etymology
Perfect active participle of admīror.
Participle
admīrātus m (feminine admīrāta, neuter admīrātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | admīrātus | admīrāta | admīrātum | admīrātī | admīrātae | admīrāta | |
| genitive | admīrātī | admīrātae | admīrātī | admīrātōrum | admīrātārum | admīrātōrum | |
| dative | admīrātō | admīrātō | admīrātīs | ||||
| accusative | admīrātum | admīrātam | admīrātum | admīrātōs | admīrātās | admīrāta | |
| ablative | admīrātō | admīrātā | admīrātō | admīrātīs | |||
| vocative | admīrāte | admīrāta | admīrātum | admīrātī | admīrātae | admīrāta | |
References
- admiratus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.