adiunctivus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ad.junkˈtiː.wus/, [ad.jʊŋkˈtiː.wʊs]
Adjective
adiunctīvus (feminine adiunctīva, neuter adiunctīvum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | adiunctīvus | adiunctīva | adiunctīvum | adiunctīvī | adiunctīvae | adiunctīva | |
| genitive | adiunctīvī | adiunctīvae | adiunctīvī | adiunctīvōrum | adiunctīvārum | adiunctīvōrum | |
| dative | adiunctīvō | adiunctīvō | adiunctīvīs | ||||
| accusative | adiunctīvum | adiunctīvam | adiunctīvum | adiunctīvōs | adiunctīvās | adiunctīva | |
| ablative | adiunctīvō | adiunctīvā | adiunctīvō | adiunctīvīs | |||
| vocative | adiunctīve | adiunctīva | adiunctīvum | adiunctīvī | adiunctīvae | adiunctīva | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.