adiectus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of adiciō.
Participle
adiectus m (feminine adiecta, neuter adiectum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | adiectus | adiecta | adiectum | adiectī | adiectae | adiecta | |
| genitive | adiectī | adiectae | adiectī | adiectōrum | adiectārum | adiectōrum | |
| dative | adiectō | adiectō | adiectīs | ||||
| accusative | adiectum | adiectam | adiectum | adiectōs | adiectās | adiecta | |
| ablative | adiectō | adiectā | adiectō | adiectīs | |||
| vocative | adiecte | adiecta | adiectum | adiectī | adiectae | adiecta | |
Descendants
- Italian: aggetto
- Old French: agiets
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.