adescatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of adēscō
Participle
adēscātus m (feminine adēscāta, neuter adēscātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | adēscātus | adēscāta | adēscātum | adēscātī | adēscātae | adēscāta | |
| genitive | adēscātī | adēscātae | adēscātī | adēscātōrum | adēscātārum | adēscātōrum | |
| dative | adēscātō | adēscātō | adēscātīs | ||||
| accusative | adēscātum | adēscātam | adēscātum | adēscātōs | adēscātās | adēscāta | |
| ablative | adēscātō | adēscātā | adēscātō | adēscātīs | |||
| vocative | adēscāte | adēscāta | adēscātum | adēscātī | adēscātae | adēscāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.