additus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of addō.
Participle
additus m (feminine addita, neuter additum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | additus | addita | additum | additī | additae | addita | |
| genitive | additī | additae | additī | additōrum | additārum | additōrum | |
| dative | additō | additō | additīs | ||||
| accusative | additum | additam | additum | additōs | additās | addita | |
| ablative | additō | additā | additō | additīs | |||
| vocative | addite | addita | additum | additī | additae | addita | |
References
- additus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- additus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- a digression, episode: quod ornandi causa additum est
- a digression, episode: quod ornandi causa additum est
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.