addecimatus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of addecimō
Participle
addecimātus m (feminine addecimāta, neuter addecimātum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | addecimātus | addecimāta | addecimātum | addecimātī | addecimātae | addecimāta | |
| genitive | addecimātī | addecimātae | addecimātī | addecimātōrum | addecimātārum | addecimātōrum | |
| dative | addecimātō | addecimātō | addecimātīs | ||||
| accusative | addecimātum | addecimātam | addecimātum | addecimātōs | addecimātās | addecimāta | |
| ablative | addecimātō | addecimātā | addecimātō | addecimātīs | |||
| vocative | addecimāte | addecimāta | addecimātum | addecimātī | addecimātae | addecimāta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.