adcretus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of adcrēscō
Participle
adcrētus m (feminine adcrēta, neuter adcrētum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | adcrētus | adcrēta | adcrētum | adcrētī | adcrētae | adcrēta | |
| genitive | adcrētī | adcrētae | adcrētī | adcrētōrum | adcrētārum | adcrētōrum | |
| dative | adcrētō | adcrētō | adcrētīs | ||||
| accusative | adcrētum | adcrētam | adcrētum | adcrētōs | adcrētās | adcrēta | |
| ablative | adcrētō | adcrētā | adcrētō | adcrētīs | |||
| vocative | adcrēte | adcrēta | adcrētum | adcrētī | adcrētae | adcrēta | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.