adbibitus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of adbibō
Participle
adbibitus m (feminine adbibita, neuter adbibitum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | adbibitus | adbibita | adbibitum | adbibitī | adbibitae | adbibita | |
| genitive | adbibitī | adbibitae | adbibitī | adbibitōrum | adbibitārum | adbibitōrum | |
| dative | adbibitō | adbibitō | adbibitīs | ||||
| accusative | adbibitum | adbibitam | adbibitum | adbibitōs | adbibitās | adbibita | |
| ablative | adbibitō | adbibitā | adbibitō | adbibitīs | |||
| vocative | adbibite | adbibita | adbibitum | adbibitī | adbibitae | adbibita | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.