adaptabilis

Latin

Etymology

From adapto (adapt).

Pronunciation

  • (Classical) IPA(key): /a.dapˈtaː.bi.lis/, [a.dapˈtaː.bɪ.lɪs]

Adjective

adaptābilis (neuter adaptābile); third declension

  1. adaptable, that may adapt, that may be adapted.
    • 1564, Nicolaus Everardus, Loci argumentorum legales, p. 81:
      Exceptio quando ponitur post plures casus et non potest adaptari nisi ad unus illorum debet sic intelligi ut excipiat solum quo ad illum casum cui est adaptabilis.
      When an exception is placed after several cases and it is not possible to adapt it except to one of them, one ought thusly to understand that it exempts only as far as that case to which it is adaptable.

Inflection

Third declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masc./Fem. Neuter Masc./Fem. Neuter
nominative adaptābilis adaptābile adaptābilēs adaptābilia
genitive adaptābilis adaptābilium
dative adaptābilī adaptābilibus
accusative adaptābilem adaptābile adaptābilēs adaptābilia
ablative adaptābilī adaptābilibus
vocative adaptābilis adaptābile adaptābilēs adaptābilia

Descendants

References

  • adaptabilis in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
  • adaptabilis in Ramminger, Johann (accessed 16 July 2016) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.