adapertus
Latin
Etymology
Perfect passive participle of adaperiō
Participle
adapertus m (feminine adaperta, neuter adapertum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | adapertus | adaperta | adapertum | adapertī | adapertae | adaperta | |
| genitive | adapertī | adapertae | adapertī | adapertōrum | adapertārum | adapertōrum | |
| dative | adapertō | adapertō | adapertīs | ||||
| accusative | adapertum | adapertam | adapertum | adapertōs | adapertās | adaperta | |
| ablative | adapertō | adapertā | adapertō | adapertīs | |||
| vocative | adaperte | adaperta | adapertum | adapertī | adapertae | adaperta | |
References
- adapertus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- adapertus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.