acetabuliformis
Latin
Etymology
New Latin; from acetabulum (“cup, calyx”) + forma (“form, shape”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /a.ke.ta.bu.liˈfor.mis/, [a.kɛ.ta.bʊ.lɪˈfɔr.mɪs]
Adjective
acetabuliformis (neuter acetabuliforme); third declension
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | acetabuliformis | acetabuliforme | acetabuliformēs | acetabuliformia | |
| genitive | acetabuliformis | acetabuliformium | |||
| dative | acetabuliformī | acetabuliformibus | |||
| accusative | acetabuliformem | acetabuliforme | acetabuliformēs | acetabuliformia | |
| ablative | acetabuliformī | acetabuliformibus | |||
| vocative | acetabuliformis | acetabuliforme | acetabuliformēs | acetabuliformia | |
Usage notes
- Used almost exclusively as a taxonomic epithet.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.