accingendus
Latin
Etymology
Future passive participle of accingō.
Participle
accingendus m (feminine accingenda, neuter accingendum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | accingendus | accingenda | accingendum | accingendī | accingendae | accingenda | |
| genitive | accingendī | accingendae | accingendī | accingendōrum | accingendārum | accingendōrum | |
| dative | accingendō | accingendō | accingendīs | ||||
| accusative | accingendum | accingendam | accingendum | accingendōs | accingendās | accingenda | |
| ablative | accingendō | accingendā | accingendō | accingendīs | |||
| vocative | accingende | accingenda | accingendum | accingendī | accingendae | accingenda | |
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.