accincturus

Latin

Etymology

Future active participle of accingō

Participle

accinctūrus m (feminine accinctūra, neuter accinctūrum); first/second declension

  1. about to equip

Inflection

First/second declension.

Number Singular Plural
Case / Gender Masculine Feminine Neuter Masculine Feminine Neuter
nominative accinctūrus accinctūra accinctūrum accinctūrī accinctūrae accinctūra
genitive accinctūrī accinctūrae accinctūrī accinctūrōrum accinctūrārum accinctūrōrum
dative accinctūrō accinctūrō accinctūrīs
accusative accinctūrum accinctūram accinctūrum accinctūrōs accinctūrās accinctūra
ablative accinctūrō accinctūrā accinctūrō accinctūrīs
vocative accinctūre accinctūra accinctūrum accinctūrī accinctūrae accinctūra
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.